තරඟයට වැද....ගිණි ගැණුනු බිමගිමන් බිඳකුදුනොලද්දෙමි මම....ඇඟිලි අතරින්සෙමින් ගිලිහී..බිමට වැටෙනාබොහෝ දෑ මැදනුඹත් මාගෙන්මිදී ගොස් වගමෙතක් වනතුරුනොදුටුවෙමි මම....හෙටත් ආයෙත්පායන්න සඳ....මටත් බිඳුවක්සිනා අරගෙන....මග වැටී බිමමියෙන්නට යනපුංචි කුමුද්දඅහුලගමි මම....
සම්මතය බිඳ දමාපටලවා ගත් නිසා අපේ අත්.....
ඒ වුනත්...සම්මතය රැකගන්නබිඳගත්තෙකවුරුන් දසෙනේ සිත්.....
සාර සියක් ගව් දුර අහස දිදුලනනීල තරු එළිය නුඹ සිතට කොඳුරනදෑල දෙකෙලවර හිස් අහස එක් කළඈත මිරිඟුවද ප්රේමය දළුලනබාල වදන් විස කටු ඇනී වණ වුනපාළු සිත රිදෙන තැන් සොයා සනසනවාරු දී සිතට ජීවිතය පවසනනීල නෙත් හඬන රැයකටද ඇරයුමපාළු මකන්නට ඉඩ තබා ඇඳුරටඈත හිරු ගිලෙන විට ගාලු මුවදොරහීන පැතුම් පුරවා හදේ ඉකිලනප්රේමය කිමද ඵල හිත යටම ගොලුවුනහාදු තබා පැතුමක ඉරුණු කෙලවරදෑස පිරුණු කඳුළු බිංදු සඟවානයළිදු හමුනොවන වග හොඳින් දැන දැනකෙලෙස සමුගමිද සිත තබා නුඹ ළඟ
සිත් පිල්කඩ ඔබ නැවතීසිනාසෙයි දොඩමළු වෙයි.ඔබ එනතුරුදොරගුළු හැරපිල් දොර ලඟබලා සිටි සිතට දැන් වෙහෙසයි.ඇත්තමයිමට තිබුණෙඔබ ඇවිත් තට්ටු කරනා තුරුමදොර නෑර ඉඳින්නයි.
ජාතියේ මහා රජුදෙපා මුල දණ හොවාගොවි පුතා ඉකි ගසා වැලපුනා.මදුරු මැසි කැල වැදීඋලා කෑ වසන්නේකැබැලි පෙන්නමින් ඔහු වැලපුනා.ණය දුන්නු උතුමන්ගෙපොලු පහරවල් වැදුනුදෙපා පෙන්වමින් ඔහු වැලපුනා.
රටම සශීකයැයිකට දෙඩූ ඇමතියන්උනුන් මුව බලාගෙන ගොලුවුනා
"ගොවි තැනට යෙදිය උත්තේපුෂ්ටිමත් මිනිසුන්ම පමණක් ය."පුරෝහිත රජු කනටකර හිමින් පැවසුවා."නැති ප්රශ්න මවා දෙනවැරදි මත පතුරුවනමූ දේශ ද්රොහියෙක්"මුර ඇමති අඩු යමක් එක් කළා
පස්වනක් ප්රීතියෙන්පිනා ගිය රජතුමාසුදුසු කර්මාන්තේ පමණක්ම යෙදෙන්නටගොවි පුතුට අණ කළා.දේශයට ද්රෝහි වීවැරදි කර්මාන්තේ යෙදි පවටවිසි වසක් දඟ ගෙටත්යොමු කළා.
මතකය අතර සිරවී....එබෙයි යළි යළි - පතුලටම සිත....
පොලවේ ගසා - පොඩිකරකුනු ගොඩට - විසිකරතැබූවෙමි ගිණි කූරක්නිම කරන්නට - මේ කරුමය...
අනේ ආයෙත් ඇවිදින්...මගේ යහනට - නිදන බිරිඳට නොපෙනීඅත ගායි හිස....
එක දවසක වෙනසකටඅතිනුත් මුදල් දීසින්නක්කරමගත් හැටිමම මේ දවන මතකය....
ගලවා තනපටහිමිහිට....නොදැනී බිරිඳටරහසෙම....සුව දුන් සොඳුරිය...ලොව දහසක් තතුකියවනකඩිසර.....නුඹෙ වදනක්වත් නොඇසෙනරඟ මට...කෝ නුඹ අද...විමසයි නෙත...
රහසකි තවමත්සඟවන බිරිඳට එය.....වෙනදා රස රෑ පුවත්අපුල වූ රඟ...
