Posts

Showing posts from January, 2010

සිහින...

Image
මියැදෙන තරමටම
උපදින සිහින අපමණ
කඳුලැළි පිස දෙනෙත
නවමු හැඟුමන් පුබුදන

අනෙක හැඟුමින් ගැබ්බර
එහැම සිහිනයකම
යටි සිත ඉරි තළන
රිදුම් දෙන හැඟුමක් විය.

අදට වැඩි කළුවර
හෙටක තනිකර මගෙ සිත
දුරක ගිය රහසෙම
සොඳුරු හසරැල්ලකි එය

ගලපනු නොහැකි කවි පද
සකසා පිළිසකර කර
මිහිරි කවියක් නිමැවූ
සොඳුරු වූ ගැහැණිය ඇය

එළිවැට බිඳුණු කවියට
තනි රකිණු රිසියෙන
තවමත් සොහොන් පාමුල
තබා එමි මගෙ සිත

පසුදින දකිමි
තැළුණු පොඩිවුණු සිත
හඬණු කුමටද
නුඹේ පා සලකුණු දැක

පරණ මල

Image
ලස්සන මල් ගැනම නිතරම කවි ලියපු
අත්තෙන් අත්ත පැන මල් වල සුව විඳපු
තිත්තම මලක තුඩ පැටලී තටු සිඳුණු
සෙල්ලක්කාර බමරෙකි මම නුඹ හැඳිණූ

ලස්සන මල් පිපුණු මහවැලි ගං ඉවුරේ
හන්තානේ හැපී හිරු මිය ගිය අඳුරේ
පෙති විහිදුවාගෙන මා ලඟ උන් මිහිරේ
අද නුඹ දුටුව විට හඳුනන්නද කෙලෙසේ

අතකින් එල්ලගෙන පොඩි පුතු කටු ගැසුණ
පසෙකින් හිමි සඳය සසරේ දුක කියන
අහසේ සරුන්ගලයකි අතකින් මිදුණ
දුහුවිලි තට්ට්ටු යට හුරු සුවඳම රැඳුණ

රෑ තරු කැට අතර රැඳි මල් සුවඳ මරා
රුව ගුණ දොවා ගෙන එය පොඩි පුතුට පොවා
මම සුව විඳි යහන මත පොඩි පුතුව හොවා
තව පරපුරක් වෙනුවෙන් නුඹ දියව ගියා

කෙළිලොල් වියේ සරසවියේ වීදි දිගේ
තහනම් ගසේ ගෙඩි කෑ මුත් රසට රසේ
මරණ තුනක් මැද නොමැරී මැරෙන මඟේ
අත ලෙව කන්ටවත් දඬු බෑ මොටද නගේ